Beautiful things are never perfect… of?

Kinderen fotograferen vind ik fantastisch! Ik hou van de uitdaging want soms heeft een kind hele andere plannen. In ieder geval duurt de medewerking vaak niet lang en dat snap ik heel goed. Want zegt nou zelf… stilzitten en lief lachen, wat is daar nou aan?

De eerlijkheid van kinderen

De kleine modelletjes steken wat ze willen, vaak niet onder stoelen of banken. Die eerlijkheid, daar kan ik echt van genieten. Een kind overtuigen om op de foto te gaan terwijl hij of zij dat echt niet wil, dat moet je niet willen. Bovendien, de foto’s worden er niet mooier op en het humeur van het kind ook niet. Ik vind het belangrijk dat een kind er echt plezier aan beleeft. Als het echt niet lukt, dan stel ik voor om het op een ander moment opnieuw te proberen. Maar meestal probeer ik op een leuke, creatieve manier toch dat perfecte plaatje te schieten.

Gino en Dion

Een mooi voorbeeld daarvan is de fotoshoot van Gino en Dion; twee broertjes van 11 en 4 jaar. Ik ken deze kinderen en ik wist dat Dion een uitdaging zou gaan worden. Ook Monique, de moeder van de twee zag ‘de bui al hangen’.

Eigengereid

Dion is een kleine jongen die vooral lekker zijn eigen ding doet. Hij trekt zich niet veel van regeltjes aan en heeft energie voor tien! Stilzitten is lastig en de aandacht erbij houden ook. Om hierop in te spelen hadden we bedacht dat ik Dion eerst alleen mee zou nemen. Er zou dan geen afleiding zijn en ik kon alle aandacht op hem richten. Zo kon ik de tijd zo kort mogelijk houden. Ik hoopte dat hij hierdoor meer gefocust zou blijven. Goed plan, vonden we zelf.

Superster

Toen ik Dion ophaalde, had hij er zin in! Zijn kapsel was gedaan door tante Lonneke. Met zijn leren jas en jeans vertrokken we richting studio. Zijn te grote pet, had hij aan zijn broek vastgemaakt. We kletsten gezellig over Plopsaland, waar hij de dag ervoor was geweest met zijn vader.

Samen opbouwen

Aangekomen in de studio was hij meteen onder de indruk van alle apparatuur en hij wilde er alles over weten. Ik vroeg hem of hij zin had om mij te helpen met het klaarzetten van de belichting. Dat wilde hij wel, al maakte hij er een compleet eigen versie van. Toen ik hem uitlegde dat ik zo geen foto kon maken omdat zijn opstelling mijn licht blokte, wilde hij als ik het lief vroeg dan toch wel helpen om de opstelling goed neer te zetten.

Wervelwind

Door het rennen, sjouwen en bouwen zag het mooi gestylde kapsel van tante Lonneke eruit alsof hij door een wervelwind gelopen had. Even fixen en dan zijn we er klaar voor… zou je denken. Hij bedacht zich op dat moment dat hij toch liever niet meer op de foto wilde zoals we besproken hadden. In plaats daarvan wilde hij gekke foto’s! Ik stelde voor om na iedere gekke snoet een gewoon kijkend gezicht te trekken maar dit vond hij geen goed plan.

Gekke bekken trekken

Nou, dan mag je nu alle gekke snoeten trekken die je wilt…toe maar! Gooi het er allemaal maar uit! Na een paar minuten kon hij geen gekke snoeten meer bedenken. Oké, dacht ik, dan gaan we nu voor die ene foto, die ik in mijn hoofd heb! Maar net toen ik de foto wilde schieten, sprong hij van het krukje. ‘Zitten was toch niet leuk’. Normaal gesproken zou ik nu de shoot stoppen, maar ik was erop voorbereid dat het lastig zou worden.

Het perfecte plaatje

Ik heb alles uit de kast getrokken voor die ene blik waarnaar ik zocht. Van dat kleine jongetje, ondeugend, grappig en helemaal zichzelf. Die ene stille foto waar ik die kleine Ciske de Rat in zag. De Twinkeling in zijn ogen als hij zag dat hij je kon plagen. Die foto!

Verrassend resultaat

Uiteindelijk is het wel gelukt. Ik heb hem een paar korte momenten mogen fotograferen zonder gekke snoeten, stil zittend op dat krukje. Maar, heel eerlijk, als ik nu door de foto’s met gekke snoeten blader, zie ik de kleine Dion, precies zoals hij werkelijk is op dit moment. Een vrolijke ondeugende jongen. Die graag ontdekt, uitdaagt en bezig is. Dit is zijn verhaal en zo moet het zijn! Perfect!

Achter iedere foto zit een verhaal…
instagramfacebook-officialchevron-up